De eerste zonnestralen deed een pak volk afreizen naar het Vlaams Brabantse Mazenzele-Opwijk. Niet minder dan 77 vertrekkers waren gewapend om het lastige traject over 81 km te overwinnen.
Van bij de start werd er stevig doorgetrokken. Poging na poging liep uit op een sisser. Tot Stijn Goolaerts er na drie ronden alleen vanonder trok. Het was meteen de langstlopende ontsnapping van de dag. Met een maximale voorsprong van om en bij de 30 seconden bleef hij echter steeds binnen het bereik van het peloton. Drie ronden later werd hij opnieuw ingelopen. Eerst door een klein groepje, even later door het ganse peloton.
Kleine groepjes deden steeds verwoede pogingen, maar verder dan 15 seconden kwam niemand. Ondertussen eiste het parkoers zijn tol en stond de deur achteraan volledig open. Op 3 ronden van het einde, plaatste Stijn Goolaerts opnieuw een stevige demarrage. Even later sluiten Jonas Polspoel en Van De Wille Nick aan. Het drietal draaide mooi rond en vergaarde meteen 15 seconden. In het peloton rees enige twijfel om wie het gaatje zou dichtrijden. 15 seconden werden 25 seconden, 34 seconden, …
In de finale ronde liep de voorsprong van het drietal op tot 50 seconden. De winnaar zat vooraan. Een sprint na een loodzware wedstrijd kan steeds alle kanten uit. Op 1 km van de meet begon het traditionele pokerspel. Haast surplacen om zeker niet als eerste door de laatste bocht te komen. Op 300 meter van de meet zette Stijn Goolaerts, vertrokken vanuit 3e positie, de sprint krachtig in, om overduidelijk stand te houden tegen twee intrinsiek snellere jongens. Van De Wille Nick werd 2e, Jonas Polspoel 3e. De massasprint werd gewonnen door Quentin Therain.
Voor een overgelukkige Stijn Goolaerts was het zijn eerste overwinning van het seizoen. Een mooie start in zijn nieuwe uitrusting van het DAVO Cycling Team.
