In Kemzeke werd de Grote Prijs Nico Van Osselaer verreden voor elite2 en U23. Er kwamen 71 renners aan de start waaronder ook 2 junioren en 3 masters.
Heel wat premies te winnen in deze wedstrijd over 18 ronden: in ieder onpare ronde kon de eerste renner 30 euro winnen, de tweede en de derde elk 10 euro.
Ben Squire won de eerste premie vóór de Chileen Raimundo Carvajal en Dries Van Meenen.
Bij de tweede doortocht hadden de Nederlander Simon den Braber en het DCR-duo Jonas De Fruytier en Jonas Smet 20 seconden voorsprong op het peloton. Ondertussen had Toon Van Bruggen af te rekenen met een lekke band en moest opgeven.
Ook de volgende ronden bleef datzelfde trio voorop met een boni tot een halve minuut. Achtervolgingspogingen van Niels Matthys, later het duo Rico van Damme-Yintse Van Der Looij, daarna Thibau Verhofstadt, nog later Ben Squire-Camiel Clignet en ook nog Toon De Zutter-Guillaume Seye waren tevergeefs.
Ondertussen waren er ook enkele valpartijen met de Brit Harry Tanfield als grootste slachtoffer met vooral schaafwonden.
Op acht ronden van het einde sloot Ben Squire aan bij het koptrio. Een ronde later was alles echter weer samen onder leiding van Rutger Wouters.
Er vormden zich een nieuwe kopgroep op zes ronden van het einde met Jonas De Fruytier, Guillaume Seye, Fons Laureys, Rutger Wouters en de Nederlanders Camiel Klignet en Vigo Veenis. Ze haalden tot 25 seconden voorsprong.
In de voorlaatste ronde moest de wedstrijd helaas geneutraliseerd worden: een vrachtwagen reed zich vast dwars over de weg en de renners konden niet door. Na een paar minuten was het probleem opgelost en mochten de zes vluchters met kleine voorsprong terug starten, maar de cadans was gebroken. Rutger Wouters was juist vóór het voorval gedemarreerd en was niet tevreden dat hij zijn (kleine) voorsprong niet meer kon behouden.
Uiteindelijk kwamen nog een paar andere renners vooraan en het werd een sprint met zes. De Nederlander Rico van Damme haalde het vóór Thibau Verhofstadt, een ontgoochelde Rutger Wouters, Jonas De Fruytier, Kiany De Paepe en Toon De Zutter. Ben Squire werd zevende op vijf seconden vóór Tomas Boussier, de Nederlander Vigo Veenis en Fons Laureys.
Voor Rico VAN DAMME (Yerseke), één van de kopmannen van Cibel-Cebon, was het al de vijftiende overwinning dit jaar, waarvan zowat de helft behaald in het Waasland.
Zoals gebruikelijk in Kemzeke mochten de eerste vijf renners op het podium.
1. Rico VAN DAMME (NL) (Cibel-Cebon) 108 km in 2u25'13"
2. Thibau Verhofstadt
3. Rutger Wouters
Foto's: https://www.flickr.com/photos/cyclingsite/albums/72177720335909119
De Nederlandse ex-prof Peter GODDE was heel tevreden met weer een overwinning voor één van de renners van Cibel-Cebon, Rico VAN DAMME.
Toon DE ZUTTER (DCR) werd met een zesde plaats in Kemzeke eerste Waaslander. Daarbovenop kreeg hij ook nog de prijs van eerste renner van groot Stekene. Hij gaf zijn bloemen aan fotografe Rita, die zeer geëmotioneerd was na dit mooie gebaar, en dat kort na haar verjaardag.
Belofterenner Jarne VERBRUGGEN (B-Close Bal-Enzo) mocht een wedstrijd rijden in eigen Kemzeke. Helaas had hij de goede benen niet en kon de wedstrijd niet uitrijden.
Er was ook een prijs voor de RODE LANTAARN: de renner die als laatste over de meet kwam, kreeg daarvoor 25 euro en er kwam zelfs een surplace aan te pas! De Nederlander Mart van Esterik, Jorre Smet en Senne De Meyer lieten het al gauw voor wat het was, maar de Nederlanders Bodhi de Baat en Tim den Braber bleven maar surplacen onder het oog van de jury. De eersten waren ondertussen al meer dan drie minuten binnen en het bleef maar duren: uiteindelijk werd besloten om beide renners elk 25 euro te geven en zo konden ze op een normale manier aankomen. Niet voor herhaling vatbaar waarschijnlijk...
