Het derde onderdeel waarop onze Belgische vertegenwoordigster aan de bak komt op het WK Piste in Frankfurt (Oder) is de puntenkoers. De benen voelen nog stram na het zware omnium van daags voordien, wetende dat ongeveer de helft van de deelnemers het omnium niet reden maakt het niet makkelijker. Op de koop toe zijn er terug kwalificaties, dat betekent nog 40 ronden extra puntenkoers.
Katrijn is ingedeeld in reeks 1 en nestelt zich dadelijk in de spits. In de eerste twee sprints pakt naast de punten. Ze schuift dan mee in een aanval en kan met dit groepje in de derde sprint voor de punten bikkelen schrijft er zo 2 op haar conto. Daar dan de Spaanse dan vooraan solo blijft houdt in dat iedereen die op dat moment reeds punten heeft geplaatst is, maar rekenen op een fiets, zeker als je wat moe bent, lukt niet zo goed en dus gaat Katrijn nog eens vol aan in de eindsprint. Deze brengt niks op, maar dat hoefde dus niet, het ticket voor de finale was reeds binnen.
In de finale over 80 ronden beslist het peloton om er een deftige snelheid op na te houden. Katrijn heeft een kleiner verzet gemonteerd omdat ze voelt dat met vermoeide benen sprinten tegen de wereldtoppers niet veel kan opbrengen. De tactiek is dus zien of er iets te rapen valt door mee te glippen in een ontsnapping. In de 7de ronde start de Uzbeekse Kuskova een uitval en Katrijn gaat met de Nederlandse Hengeveld in de tegenreactie, maar de zaak gaat niet door. In de eerste twee sprints geeft Katrijn niet thuis. Dan start een reeks aanvallen waarin de favorieten zich mengen en de punten worden steeds vergaart door enkele rensters die in aanvallende groepjes zitten. Katrijn bekijkt het rustig vanuit de buik van het peloton. Net na de vierde sprint loopt alles samen en lijken de favorieten aan wat recuperatie toe. Dat is echter het sein voor Katrijn om samen met de Portugese Campos en Spaanse Amondarain iets op poten te zetten, een groep van 8 rensters splitst zich zo af en van de beter geklasseerde dames zijn enkel de Japanse Uchino en de Russische Golayeva mee, Van Dam (Canada), Acevedo Mendoza (Mexico) en Kuskova vervolledigen de groep.
Bij het naderen van de vijfde sprint roert het peloton zich onder impuls van Jastrab (USA) en King (GBR), maar het groepje blijft buiten schot en sprint voor de punten, Katrijn wordt vijfde en mist zo een puntje dat later van betekenis zou blijken. Maar in het peloton blijft men het initiatief aan elkaar overlaten en in de vluchtersgroep is de verstandhouding wel goed en op 23 ronden van het einde is de bonusronde een feit en duikt Katrijn de top-8 binnen met de 20 punten die er aan verbonden zijn. Van dan af proberen de favorieten hun vel te redden met puntengewin, maar het kalf is voor hen verdronken. De rensters met bonusronde laten niemand meer vertrekken.
Dit keer heeft Katrijn haar rekenmachine wel mee en ziet dat mathematisch enkel het goud reeds buiten haar bereik is, podium is enkel nog mogelijk als ze de 10 punten van de eindsprint kan binnenrijven. Op 3 ronden van het einde plaatst ze een aanval, maar de benen zijn niet fris meer, zij komt nog wel op kop maar ondanks de aanmoedigingen van de supporters kan zij de kloof onvoldoende uitdiepen, het peloton gunt haar de medaille niet en komt over haar heen. Zij eindigt 12de in de eindsprint en dat is zelfs na de 2 andere dames met 20 punten en zo wordt ze finaal 8ste, opnieuw gegokt maar niet beloond voor haar durf. Met een achtste plaats daags na een zevende op het omnium en een mooie race in de scratch mag ze als eerstejaars het WK met opgeheven hoofd verlaten.
