Voor de dertigste maal werd in de Roeselaarse deelgemeente Rumbeke de Grote Prijs Odiel Defraeye ingericht voor elite2 en U23. De wedstrijd werd vernoemd naar de plaatselijke renner die als eerste Belg ooit de Ronde van Frankrijk won in 1912. Odiel Defraeye was een toprenner in zijn tijd: hij won ook nog Milaan-Sanremo in 1913, de Ronde van België in 1912, drie ritten in de Tour van 1912 en het Belgisch kampioenschap in 1911.

Er kwamen 56 renners aan de start waaronder zeven Amerikanen en drie Ieren voor een wedstrijd over 21 ronden van 5,3 kilometer in heel warm weer.

Op 17 ronden van het einde hadden Hannes Fabri en Mathias Vanoverberghe een kleine voorsprong. Een ronde later ontstond er een kopgroep van elf renners: drie van Shifting Gears (winnaar in 2024 Cédric Defreyne, Herman Vanhoucke en de jonge Warre Willems), twee van Meetjesland Knesselare (de Amerikaan Otis Engel en de Australiër Thomas Waites), twee van Decock-Mannavital-Van Moer (Jim Focke en Mathias Vanoverberghe) en verder ook nog Jaromir Lannoo (Team Boshi), de winnaar van vorig jaar Hannes Fabri (Kriekepot-Doltcini), Korneel Decaestecker (Carbonbike-Giordana) en Jordi Warlop (Lionforce) met een kleine voorsprong van dertien seconde. Een ronde later hadden ze al een halve minuut.

Er waren nog slechts tien koplopers op 14 ronden van het einde, want de Amerikaan Otis Engel was eraf wegens problemen met het versnellingsapparaat en verdween uit koers. Ondertussen hadden de tien al een minuut voorsprong en in de achtergrond was er een valpartij van de Amerikaan Aidan Knierim, die ook moest opgeven.

Korneel Decaestecker probeerde op vijf ronden van het einde alleen weg te geraken en nam ondertussen de premie mee.

Na veel pogingen met meerdere renners ontstond er op vier ronden van het einde een achtervolgende groep met negen renners: drie van Dovy Keukens-FCC (Thijs Vandaele, Kenneth Verstegen en Gaëtan Warnier) en ook nog Jonas De Schamphelaere, Robbe Toortelboom, de Ier Jack Conroy, de Brit Ewan Mackie, de Fransman Serkan Olgun en de Australiër Jake Nesbitt. Ze hadden toen 2 minuten 23 achterstand.

Een ronde later werd er gesprint voor de twintigste plaats wegens te grote achterstand, maar het was geen sprint: ieder renner kwam alleen over de streep. Pieter Delannoy werd twintigste vóór Jason Decottignies en de Amerikaan Enzo Edmonds.

Bij het ingaan van de laatste ronde moesten ook de achtervolgers sprinten voor hun plaatsen met meer dan drie minuten achterstand op de koplopers. Verstegen en Mackie kwamen in die volgorde samen aan en werden elfde en twaalfde. De sprint voor de dertiende plaats werd gewonnen door Conroy vóór Olgun en Warnier.

Herman Vanhoucke ging er op het einde alleen vandoor en won ietwat verrassend met minieme voorsprong, mede door afstoppingswerk van zijn twee ploegmaats. Jordi Warlop won de sprint voor de tweede plaats vóór Focke, Lannoo, Defreyne, Decaestecker, Fabri, Willems, Waites en Vanoverberghe.

Voor Herman VANHOUCKE, afkomstig uit Gent, maar onlangs verhuisd van Oudenaarde naar Kluisbergen, was het de eerste overwinning dit seizoen en het was daarvoor ook al een eindje geleden. Herman eindigde dit jaar ook al vierde in Kluizen. Herman kreeg de trofee uit handen van ere-schepen van Stad Roeselare Dirk Lievens.

1. Herman VANHOUCKE (Kluisbergen) (Shifting Gears-Strategica) 111 km in 2u26'30"
2. Jordi Warlop op 2"
3. Jim Focke

Foto's : https://www.flickr.com/photos/cyclingsite/albums/72177720334998813 [2]

Mooi ploegwerk bij SHIFTING GEARS-STRATEGICA: Herman VANHOUCKE dankt zijn maats Cédric DEFREYNE (links) en Warre WILLEMS (rechts).

De plaatselijke renner uit Rumbeke Jordi WARLOP werd tweede. Jordi zette dit jaar een stapje terug en rijdt nu voor het Lionforce Cycling Team van James Vanlandschoot. Daarvoor was hij 8 jaar prof: 4 jaar bij Sport Vlaanderen-Baloise, 1 jaar bij B&B Hotels en 3 jaar bij Soudal-Quick.Step. Jordi won dit jaar al in Poperinge (criterium) en in Oostnieuwkerke en werd 16e op het Belgisch kampioenschap bij de elite2.

Jim FOCKE (Torhout), derde in Rumbeke, was dit jaar ook al vierde in Wevelgem en vijfde in Beselare en Schuiferskapelle. Hij rijdt voor Decock-Mannavital-Van Mossel en won twee jaar geleden een wedstrijd in Kortemark.

De Amerkaan Otis ENGEL had pech in Rumbeke: hij was mee in de goede ontsnapping, maar moest opgeven wegens een defect versnellingsapparaat. Otis verblijft sinds een maand in België en rijdt sedert deze maand voor Meetjesland Knesselare. Hij zal volgende week met die club de Ronde van Oost-Vlaanderen voor beloften rijden.

Jonas DE SCHAMPHELEIRE (Zottegem) rijdt dit jaar voor het splinternieuwe team K.O.F.M. x Thielemans, een team dat nogal wat wedstrijden in het buitenland rijdt. Zo reed hij dit jaar al in Benin, de Verenigde Staten, Hongarije en Slovakije. Hij werd onder meer twaalfde in de Ronde van Benin, veertiende in de GP Cotonou en zestiende in de GP New York City. Eind vorig jaar werd hij ook vijfde in de Ronde van Ghana. In eigen land werd de laatstejaarsbelofte onlangs vierde in Denderwindeke en zesde in Londerzeel. In Rumbeke eindigde hij achttiende.

Twee renners uit de streek van Parijs rijden al een drietal jaar naeen mee in Rumbeke. Yacine CHALEL (links) is een Algerijnse pistier, meermaals Afrikaans kampioen en gehuwd met de Egyptische kampioene Ebtissam Zayed. Hij rijdt voor de Franse club Val d'Oise en eindigde 31e in Rumbeke, waar hij twee jaar geleden mooi vijfde werd. Serkan OLGUN is van Turkse origine en rijdt voor een andere Franse club, CM Aubervilliers. Hij eindigde veertiende in Rumbeke.